
Τα μαλλιά (Νικόλαος Επισκοπόπουλος)
Θέλω να λύσω τα μαλλιά σου. Όχι, μην κινηθείς από τη θέση αυτή της Καλλονής. Θέλω πάλι να λύσω όλα τα μαλλιά σου, θέλω να τα λύσω επάνω στο πρόσωπό σο …
Διάβασε Περισσότερα
Θέλω να λύσω τα μαλλιά σου. Όχι, μην κινηθείς από τη θέση αυτή της Καλλονής. Θέλω πάλι να λύσω όλα τα μαλλιά σου, θέλω να τα λύσω επάνω στο πρόσωπό σο …
Διάβασε Περισσότερα
Η φάλαγγα προχωρούσε αγκομαχώντας στην ανηφοριά. Μπροστά, το βαρύ τανκς θρυμμάτιζε με τις ερπύστριες τα σκόρπια λιθαράκια του δρόμου κι ανάσκαβε δω κα …
Διάβασε Περισσότερα
Έβρεχε σιγανά. Οι δυο γυναίκες, η μητέρα της Καστοριάς κι η αδερφή της Θήβας, κάθονταν εκεί κάτω από το δέντρο, λίγο πέρα απ’ τον κρεμασμένο. Ακούγανε …
Διάβασε Περισσότερα
Με τεθραυσμένας κνήμας εκ του γόνατος, ηκρωτηριασμένους από της ωλένης τους βραχίονας, κατάκειται εν τω μουσείω ο αρχαίος έφηβος. Ημικλινής επί του δε …
Διάβασε Περισσότερα
Πρέπει να ήμουν ως δώδεκα χρονών και πρέπει να ήταν εκείνη ως έντεκα. Δε την έβλεπα μήτε στην εκκλησιά, μήτε στον κλήδωνα, μήτε στη βρύση, μήτε στο πα …
Διάβασε Περισσότερα
«Ἂν μιὰ φορᾶ τὸ χρόνο, τακτικά, δὲν μᾶς ἐδείχνανε ‘ς τῂς ἐκκλησιαῖς τὰ πάθη καὶ τὰ βάσανα τοῦ Χριστοῦ, δὲν μοῦ λέτε πόσοι ἀπὸ μᾶς θὰ τὸν θυμούντανε; Κ …
Διάβασε Περισσότερα
Τὴν κολακείαν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ τὴν θεωρήσῃ ὡς ἐξευτελιστικὴν συναναστροφὴν ποὺ ὠφελεῖ τὸν κόλακα . Ἰδοὺ δὲ τί λογῆς ἄνθρωπος εἶναι αὐτὁς· ὅταν εὑρίσκ …
Διάβασε Περισσότερα
Είναι κάπου είκοσι χρόνια κλειστά. Είκοσι χρόνια στο μνήμα το άραχνο ο Βασίλης· άλλα τόσα στο μνήμα των ζωντανών, στη φυλακή εγώ. Τώρα με τρώγ’ η ψείρ …
Διάβασε Περισσότερα