
Ο πόθος (Νίκος Τσίντρος)
Κυκλικά κινείται ο ουρανός στο ξύπνημα του πόθου. Υψώνεται ακτινωτά στα σώματα των κρίνων. Ο πόθος κινεί τον ουρανό, σε τόπους μαρμάρινους, νεκρούς. Σ …
Διάβασε Περισσότερα
Κυκλικά κινείται ο ουρανός στο ξύπνημα του πόθου. Υψώνεται ακτινωτά στα σώματα των κρίνων. Ο πόθος κινεί τον ουρανό, σε τόπους μαρμάρινους, νεκρούς. Σ …
Διάβασε Περισσότερα
Στ’ όνομα σου έφτιαξα, θεούς για την αγάπη και έταξα στον ουρανό, να στέκει να κοιτάει. Να μάθει τη θα πει ορμή, γλυκό της ανεμώνης, να μάθει τη θα πε …
Διάβασε Περισσότερα
Οι φλέβες μου ,σου το ’χα πει, δεν κουβαλάνε αίμα. Τα μάτια μου, σου το ‘χα πει, δε βλέπουνε τον ήλιο. Μα εσύ, να μ’ αγκαλιάσεις ήθελες, την πίκρα να …
Διάβασε Περισσότερα
Το φως, μου χάιδεψε τα μάτια και της ημέρας χαμογέλασα. Τον ήλιο βρήκα, στην αγκαλιά μου μέσα και τον φίλησα. Τη ζέστη του χάρηκα. Το χρώμα του ζήλεψα …
Διάβασε Περισσότερα
Η ώρα της συνάντησης μας είναι για μένα ιερή. Γιατί, εκείνη τη στιγμή, το σώμα σου και την ψυχή σου, με ευλάβεια θα κατακτήσω. Και σπονδή στο θεό του …
Διάβασε Περισσότερα
Όταν σκοτάδι πέφτει στα μάτια σου, το φως μου χάνω. Όταν ο ήλιος φωλιάζει μέσα σου, το χρώμα του χρόνου αλλάζεις. Τη ζωή μου στο ουράνιο τέλος ο κόσμο …
Διάβασε Περισσότερα
Τρέμουν της γης τα όρνεα, του χώματος το βάθος. Τρέμουν οι βράχοι και ο Θεός, τις λέξεις του ανθρώπου. Κράτα τον φόβο αγκαλιά και την πνοή στα πόδια, …
Διάβασε Περισσότερα
Χωρίς γαλήνια ταφή ο τόπος είναι μαύρος. Χωρίς το ύψος του Θεού, τα δέντρα είναι χαμηλά και το νερό μονάχο. Χωρίς το φόβο του λαού, η μάχη είναι άοσμη …
Διάβασε Περισσότερα
Οχτώ να είναι οι ώρες σου, αλήτη σαπισμένε! Που έκρυψες κι έγδαρες τη φλόγα από τα λόγια. Που έκανες τον άνθρωπο να ζει σαν πεθαμένος, να ζει μέσα στη …
Διάβασε Περισσότερα
Σου είχαν πει ότι μπορείς, στην τέχνη να καρφώσεις λέξεις, καρφιά χωμάτινα, χρώμα να της χαρίσεις. Σου είχαν πει ότι μπορείς, την ποίηση να αλλάξεις, …
Διάβασε Περισσότερα
Άγγελε μου, τα φτερά σου άπλωσε, πάνω από το πονεμένο μου μυαλό. Και τη σκέψη μου προστάτεψε, αλλάζοντας της σχήμα, όνειρο, ουρανό. Νίκος Τσίντρος Pai …
Διάβασε Περισσότερα
Για μια στιγμή, για μια φορά, αγάπησα τη νύχτα. Με αστέρια, κόκκινα πουλιά και με γαλάζιες νότες. Τη νύχτα τόσο αγάπησα, σαν τα κρυφά σου χάδια, το δα …
Διάβασε Περισσότερα
Σκοτεινιάζει. Το τέλος πλησιάζει. Ασήμαντη χρονογραφία μνήμης, ο ήλιος. Μεθάς το όνειρο που σε νίκησε, άνθρωπε αγωνιστή. Τυφλός, παλεύεις με το άγριο …
Διάβασε Περισσότερα
Το θρόισμα των φύλλων φτάνει στ’ αυτιά σου, σαν μελωδία από φωνές μικρών παιδιών. Παιδιών που ζήσανε στις βροντές της καταιγίδας, βλέποντας τη φωτιά τ …
Διάβασε Περισσότερα
Στα χέρια σου έπνιξες τα χρώματα του ήλιου. Και στην καρδιά σου έμπηξες μαύρη κακή κατάρα. Γιατί γλυκιά μου αγάπη και σκέψη μου στερνή, αναπολείς και …
Διάβασε Περισσότερα
Τα μάτια σου ταξίδεψε σε θάλασσες γαλάζιες, σε βυθούς με πράσινα σμαράγδια. Την ψυχή σου περιπλάνησε σε εξωτικά λιβάδια. Το μυαλό άσε ελεύθερο, το λόγ …
Διάβασε Περισσότερα
Άνθρωπε, τρέξε, πρόσεξε! Μπρος στο μαύρο, μη χαθείς. Τα όνειρα σου χρώμα μην αλλάξουν. Φτερά στα πόδια σου, σαν τον Ερμή. Φύλαξε στη σκόνη χρώμα. Χάσο …
Διάβασε Περισσότερα
Ας μιλήσουμε έτσι απλά για την ομορφιά του κόσμου. Το πάθος στο φως του φεγγαριού, το σθένος της αγάπης. Έτσι απλά ας νιώσουμε το φως μέσα στα χέρια. …
Διάβασε Περισσότερα
Γλωσσικές παραχαράξεις. Οι καιροί διαγράφονται χαλεποί… «Νηχός Χρήζει Ύλη». Νηχός = ήχος Χρήζει = χρειάζεται Ύλη = αίμα με πύον Νίκος Τσίντρος Paintin …
Διάβασε Περισσότερα
Απάντησε στο κάλεσμα, στη σήψη των χρωμάτων. Βάλε το χρώμα στην καρδιά, το χρώμα στη φωνή σου. Τα χρώματά της άρρωστα, αναίδεια του Σβέντενμποργκ. Ψυχ …
Διάβασε Περισσότερα
Ποιος; Ποιος είσαι εσύ; Τον ορισμό πώς δίνεις; Ποιος, το δικαίωμα σου ‘δωσε εσύ λόγο να φέρεις; Ποιος, το σκαμνί της κρίσης σου εχάρισε, το πέπλο, το …
Διάβασε Περισσότερα
Έβλεπε τον ήλιο να γέρνει προς τα δέντρα, μέχρι που χανόταν. Καθόταν πάντα εκεί, στο μικρό μπαλκόνι του δωματίου του, την ώρα που ο ήλιος άφηνε την πλ …
Διάβασε Περισσότερα
Κατάρας φωνή στεκότανε βουβή χαλινωμένη. Η πάχνη τα ρούχα σάπιζε στου γάμου το τραπέζι. Τελετή της συμφοράς. Χαρές ματαιωμένες. Των συγγενών τα σπλάχν …
Διάβασε Περισσότερα
Ήλιος: δολοφόνος του φεγγαριού. Σώμα: φυλακή της άυλης και παντοδύναμης ψυχής. Ψυχή: αιτία φθοράς του σώματος και ύμνος θεϊκός. Αιχμαλώτισε το δολοφόν …
Διάβασε Περισσότερα
Εκείνο το δέντρο, αλίμονο! Ζωσμένο σ’ ένα κυκλικό ολόπυρο περβόλι, πώς μοιάζει με τα’ αδέρφια μου, που πίνουνε θειάφι… Και σέρνουνε στον ουρανό την άτ …
Διάβασε Περισσότερα
Χρώμα αράχνης. Πικρά, τα μάτια του Πύθειου αγγέλου, μπροστά στον τρόμο του ανήμπορου μωρού. Στης σκιάς την αγκαλιά, της μαυρισμένης μάνας. Ανήμπορη, τ …
Διάβασε Περισσότερα
Νιώθε φρίκη, ανόητε άνθρωπε, σαν βλέπεις την ισότητα στα πάντα. Σαν βλέπεις τον ιδρώτα για νερό, το έλεος σαν λύση και δικαίωμα ζωής. Νιώθε φρίκη, σαν …
Διάβασε Περισσότερα
Έχτισα γύρω μου μια φυλακή, ένα κελί στ’ αστέρια. Στα μάτια μου έβαλα φωτιά και στη φωνή μου λάβα. Εγώ; Πώς είναι δυνατόν, τον κόσμο να πληγώσω; Κι όμ …
Διάβασε Περισσότερα
Κανένας, Το χρόνο δε μου χάρισε τη χαραυγή στα μάτια. Κανένας δε μου χάρισε παρθένο φως ,λουλούδι. Μόνος , εζήτησα να δω, αέρα να ζυγιάσω. Ζώου φωνή π …
Διάβασε Περισσότερα
Αγωνίστηκα για το τίποτα. Πάλεψα σκληρά γι αυτό. Τα όνειρα στερέψανε κι ο φόβος ξεψυχάει, στα σκοτεινά δωμάτια της λέξης «αμαρτία». Εκείνοι που φοβήθη …
Διάβασε Περισσότερα
-«Λάζαρε, γιατί αναιρείς το θάνατο, τη Θεία δίκη, νόμο; Τι να κάνω, πες μου εσύ. Μαύρος ανθός εφύτρωσε στα χέρια τα δικά μου. Έσπασε ο πάγος, έλιωσε, …
Διάβασε Περισσότερα
Άγγελοι ήταν δεκατρείς, μοιράζανε τον κύκλο. Κι εσείς μόλις οχτώ τους κλέψατε στον ύπνο. Την αρρώστια αρπάξατε, σαν χάρισμα στον τοίχο, τα κρίνα τη χρ …
Διάβασε Περισσότερα
Ο άθλιος υποκριτής, προσμένει να καρφώσει τα όνειρα του δέντρου για γευστικούς καρπούς, τα όνειρα του πράου για ανατροπή, τυφλή δικαιοσύνη. Ο άθλιος υ …
Διάβασε Περισσότερα
Εσύ, αόριστη αταξία, τάξη τη νύχτα έταξες, ασάλευτο ορθό πεπρωμένο. Ξέχασες στα σύννεφα αέρα σκλαβωμένο. Πνοή σ’ εμάς την Κυριακή, χωρίς κρασί και αίμ …
Διάβασε Περισσότερα
Μια και μόνο σκέψη, πλημμυρίζει με υπεροψία, το έρμαιο του ιλίγγου των κίβδηλων θριάμβων του λευκού έθνους. Δεν ξέρω πια πώς να μιλώ, στον κόσμο, να χ …
Διάβασε Περισσότερα
Ρόδα εφύτρωσαν ανάμεσα σε σκέψεις γλιστερές, επικίνδυνες σαν μνήμα. Σκέψεις με λάσπη κόκκινη. Σκέψεις σαν λιοντάρια, αντίπαλες, σε διπλωμένα σάβανα τη …
Διάβασε Περισσότερα
Σάπια τα όνειρα ανθούν στο χρώμα του θανάτου. Κι’ αρρώστιες εύγλωττες, πικρές τ’ αρχοντικά αγκαλιάζουν. Μελάνι, όνειρα, δουλειά, ψευτιά κ’ υποκρισία. …
Διάβασε Περισσότερα
Πως γίνεται σε μια βραδιά τ’ αστέρια να συνάξουν τις σκοτεινιές, με μια πνοή στα σύννεφα να σκάψουν. Νερό να βρουν στα δάκρυα μαχαίρι στο σταυρό τους. …
Διάβασε Περισσότερα
Το χώμα έβαλες ψυχή και την πνοή σου, λάβα. Με το νερό εστόλισες, τα θέλω του ανθρώπου. Κι έδωσες στη λογική, το έλεος, το κλάμα. Στον τυφλό εχάρισες, …
Διάβασε Περισσότερα
Πλησίασε γέροντα. Τα παιδιά φέρε μαζί σου. Την αγάπη δίδαξε στις ψυχές αυτές τις σκονισμένες. Πλησίασε γέροντα. Ζήσε για μας και μίλα μας. Το μέτωπο τ …
Διάβασε Περισσότερα
Χαμόγελο, το φως του ήλιου χάρισε, στα μονοπάτια τα κρυφά, στα ευλαβικά τα άνθη, κρύβοντας τα κόκκινα τα δάκρυα του μόχθου. Και τον ιδρώτα, γέροντα. Κ …
Διάβασε Περισσότερα
Παράξενο θα σου φανεί, πως μια κακόμοιρη ψυχή, στολίζει με τ’ αστέρια, το μικρό της σπιτικό γεμάτο ευτυχία. Παράξενο θα ακουστεί, πως το κεφάλι σκύβου …
Διάβασε Περισσότερα
Όλη τη νύχτα πέρασα κοιτώντας το φεγγάρι. Γεμίζοντας τα μάτια μου με μαύρο κεχριμπάρι. Όλη τη νύχτα πέρασα ζητώντας ένα αστέρι, στα πόδια μου να πέσει …
Διάβασε Περισσότερα
Κοιμήσου πέτρα, ησύχασε και το νερό πεθαίνει. Μηνύστε το στα γιασεμιά, μηνύστε το στα κρίνα. Η νύχτα μόνη τραγουδά τη θάλασσα κοιμίζει. Και το βουνό ε …
Διάβασε Περισσότερα
Γεννήθηκα από χέρια ουρανού, με νόηση του κόσμου. Στα μάτια μου ίριδα χαλκού. Σιδήρου φως ανέμου. Έζησα στον ουρανό. Περπάτησα στο χώμα. Στο χώμα το Ε …
Διάβασε Περισσότερα
Μάνα, δώσ’ μου συμβουλή, πες μου τι να κάνω. Σαν χτυπώ το χέρι μου, άσπρη σηκώνω σκόνη. Τα μάτια μου θολώνουνε και το κορμί μου φλέγεται στου πυρετού …
Διάβασε ΠερισσότεραΠαράξενο θα σου φανεί, πως μια κακόμοιρη ψυχή, στολίζει με τ’ αστέρια, το μικρό της σπιτικό γεμάτο ευτυχία. Παράξενο θα ακουστεί, πως το κεφάλι σκύβου …
Διάβασε Περισσότερα