
Μαύρη Τετάρτη (5 Μαΐου 2010) (Νίκος Τσίντρος)
Δέντρα φωτιάς υψώθηκαν αγκάλιασαν τους τοίχους κι έσβησαν με κάρβουνο το όνομα τεσσάρων. Όνειρα σβηστήκανε χαράχτηκαν στο χώμα και θάφτηκαν με τους κα …
Διάβασε Περισσότερα
Δέντρα φωτιάς υψώθηκαν αγκάλιασαν τους τοίχους κι έσβησαν με κάρβουνο το όνομα τεσσάρων. Όνειρα σβηστήκανε χαράχτηκαν στο χώμα και θάφτηκαν με τους κα …
Διάβασε Περισσότερα
Αίμα, προσμένει στης γης τα σφάγια, χίλιοι ναοί. Σμύρνα στολίζει την κεφαλήν, το σώμα , καθώς χορεύει ανέμελος, στης Ελευθερίας αρετή. Άγρια ,φρικτή , …
Διάβασε Περισσότερα
Η φύση, όλα τα στοιχειά, τα θεία, του προστάζουν. Λύσσα Θεού η προσταγή, κατάρα στο κορμί του. Προστάτης του Δία ο νεκρός και του νερού ο ήλιος. Προστ …
Διάβασε Περισσότερα
Βάλτε σε βάρκα όλους αυτούς, τρύπια, νερό να παίρνει. Αφήστε τους στον οχετό μύρα να χαρίζουν. Με τα σκουπίδια που θα βρουν εκθέσεις θα στολίζουν. Και …
Διάβασε Περισσότερα
Υπάρχουν λέξεις άτρωτες, λέξεις με ουσία. Λέξεις που οπλοφορούν, σκοτώνουνε το ψέμα. Λέξεις που σαρκάζουνε, πολιτικούς κι ανθρώπους. Λέξεις που κοπιάζ …
Διάβασε Περισσότερα
Κρίση γνωρίζει η ποίηση, κρίμα βαρύ στο λόγο. Κρίση γνωρίζει η ποίηση, που βάφτηκε με αίμα. Η ποίηση που αγάπησε τη δύναμη, το κάλος. Αυτή που χάραζε …
Διάβασε Περισσότερα
Μάνα γιατί παρακαλάς… Άλλο μην κλαίς πια, φτάνει. Μάνα, σου το ‘πα, πως εγώ δε θέλω να αλλάξω. Σου το ‘πα πως θα αρνηθώ τον ψεύτικο μου κόσμο. Ορκίστη …
Διάβασε Περισσότερα
Ακόμα κι αν Ιθάκη δεν εβρείς, σκέψου πως φίλους βρήκες, στα όνειρα και τη γραφή, που λίγοι ταξιδεύουν. Φίλη σου έκανες τη βροχή, τη μουσική, στο πέρασ …
Διάβασε Περισσότερα
Υπάρχουν λέξεις άτρωτες, λέξεις γεμάτες αίμα, σαν τις γευτεί το στόμα σου αλλάζουν τη ζωή σου. Λέξεις που τρων τα σωθικά, χαράζουν στο μυαλό σου, δρόμ …
Διάβασε Περισσότερα
Τι κρίμα, εσείς να βρίσκεστε κρυμμένοι μες το χώμα. Να ‘χετε μόνη συντροφιά, τους επαίνους στο στόμα. Τι κρίμα, να βρίσκεστε χωρίς, της ακοής το χρώμα …
Διάβασε Περισσότερα
Πάνω σε πτώματα πατώ, στον άνεμο ουρλιάζω. Φωνή ανθρώπου γεύομαι, τα δάκρυα του σφάζω. Σφάζω του πόνου τα φτερά στη λογική του τρόμου. Σφάζω τα όνειρα …
Διάβασε Περισσότερα
Τα μάτια σου ατένιζα… Την καρδιά μου ένιωθα να χτυπά, με αγάπης κύματα θαλασσινά, φουρτουνιασμένου ανέμου. Τα χείλη σου, σαν όνειρο, έκλεβαν την πνοή …
Διάβασε Περισσότερα
Αυτοί που τ’ άστρα κρατούν στον κόσμο τους, στο πέλαγο του σκότους. Στο πέλαγο κρύβουν φωτιές, καράβια ρημαγμένα. Ταξίδια σας χαρίσανε, στης θάλασσας …
Διάβασε Περισσότερα
Σάλτα ρε μάγκα στον τεκέ και κάνε μου παρέα. Βαρύ σεκλέτι φούμαρα και χάλασα τα γούστα κι όλα γιατί την έχασα για πάντα μου, δερβίση. Φίλε μου πιες, κ …
Διάβασε Περισσότερα
Αγέρας είναι ο έρωτας και το φιλί σου φύλλα, που πέφτουνε στης μοναξιάς το δρόμο που σε είδα. Νίκος Τσίντρος …
Διάβασε Περισσότερα
Γαλάζια κύματα ομίχλης στα μάτια σου, καρδιά μου. Δάκρυσε το άνθος, κόκκινο, σαν μάγουλα του κλόουν. Μολύβι, μπογιά και αλογάκι ιππότη ήθελες, κορώνα …
Διάβασε Περισσότερα
Το κελί μου βλέπει στον ωκεανό. (Ψέμα) Τα πλοία στα μάτια μου, δάκρυα στα χέρια μου. (Αλήθεια) Η ζωή μου μικρή, γλυκιά μου αγάπη. (Ψέμα) Καρδιά μου πρ …
Διάβασε Περισσότερα
Ο παράδεισος σ’ έδιωξε κι εσύ υποχρεωμένος ζεις. Σα μαριονέτα αισθάνεσαι, με σχοινιά χρυσά. Η κραυγή σου μια μουντή σιωπή. Ο κόσμος, μια άμορφη μάζα. …
Διάβασε Περισσότερα
Μαγνήτες, κόκκαλα και μυς γεμίζουν τις εκθέσεις. Τοίχοι γεμάτοι πινελιές, χωρίς ζωγράφου γνώση. Υγρά σαθρά, που προκαλούν μαύρες διαστροφής αισθήσεις. …
Διάβασε Περισσότερα
Στου Καββαδία τα βαθιά νερά έβαλες σημάδι, γοργόνα με φωνή μελωδική και μάτια από κοράλλι. Στην ποίηση σου έβαλες θαλασσινό αέρα. Και πρόσφερες στον ο …
Διάβασε Περισσότερα
Μας δίδαξες, μας έταξες πνοή βασανισμένη, γεμάτη λέξεις και γραφή με βάθος φορτωμένη. Ποίηση με όνειρο, εικόνες στο μυαλό μας. Οδήγησες τον κόσμο αυτό …
Διάβασε Περισσότερα
Στης Αλεξάνδρειας το Πέραμα, γεννήθηκες απόψε, μπροστά σε θάλασσα, ακίνητη, natura morta. Δεν ξέρω πότε άρχισες, να γράφεις, να ονειρεύεσαι, να σπας τ …
Διάβασε Περισσότερα
Αίμα στον τοίχο έρεε, ζεστό και προσκυνούσε, στα πόδια του μελαχρινού, αμούστακου παιδιού μου. Κλαίγοντας το μάζεψα, το φύλαξα στο στήθος και με τα χέ …
Διάβασε Περισσότερα
Τα μάτια σου θα θάψω, στο χώμα, βαθειά. Τα χρώματα που σου `δωσε η φύση την ψυχή σου να στολίσεις, να μην δεις ποτέ ξανά. Τα δάχτυλα σου θα κόψω, το χ …
Διάβασε Περισσότερα
Ήλιε που παντρεύτηκες της μοναξιάς τη δόξα και κάθισες εκεί ψηλά στο θρόνο του απείρου, έπλασες με τη φωτιά ανθρώπους και λιβάδια, την κάθε επιθυμία μ …
Διάβασε Περισσότερα
Κατηγορώ τους πρόστυχους του κράτους της Ελλάδας. Την κρατική διαφήμιση της μπίχλας της Αθήνας. Που πνίγει την ανάσα μας, η βρώμα από τα σκουπίδια. Τα …
Διάβασε Περισσότερα
Άκουσα στα χαλάσματα, φωνές, λυγμούς, κατάρες. Μάνας που μόλις έχασε, για πάντα το παιδί της. Έθαβε τα όνειρα, που είχε για τον γιο της. Έθαβε τον κόσ …
Διάβασε Περισσότερα
Σελίδες γεμάτες όνειρα, χωρίς συνοχή κι ελπίδα. Δίχως χρώμα νόησης, χωρίς ντροπής πορεία. Λέξεις μόνες προσπαθούν, φωνάζουν για βοήθεια. Οι σκέψεις πο …
Διάβασε Περισσότερα
Άκουσε ,τα βήματα του φτωχού αδύναμα ,πως σέρνονται στο φρέσκο χώμα. Άκουσε το κλάμα του νερού καθώς τα πόδια του γέρου σέρνονται στις αναμνήσεις. Άκο …
Διάβασε Περισσότερα
Ζωής φωτιά ο θάνατος Όμορφη είναι η ζωή, κοιτώντας προς το χώμα. Δύσκολο να φανταστείς την άλλη όχθη σπίτι. Ζωή ζητά και ο τυφλός. Ζωή και ο πεινασμέν …
Διάβασε Περισσότερα
Δέντρα φωτιάς υψώθηκαν αγκάλιασαν τους τοίχους κι έσβησαν με κάρβουνο το όνομα τεσσάρων. Όνειρα σβηστήκανε χαράχτηκαν στο χώμα και θάφτηκαν με τους κα …
Διάβασε Περισσότερα
Ο ύπνος μου με τάραξε, κραυγές από λιβάνι. Λυγμούς το στόμα έσταζε και δάκρυα ιδρώτα. Στα μάτια σου είδα την αυγή, αργά να ξεθωριάζει. Να στάζει αίμα …
Διάβασε Περισσότερα
Μαύρος καπνός στις φλέβες μου, στρώμα φωτιάς στα μάτια. Το σώμα μου γέμισε νεκρά, δάκρυα ντροπής, σημάδια. Είναι η καρδιά μου ποταμός, οργής και υπερη …
Διάβασε Περισσότερα
Αθήνα θανάτου, σκοτεινή, μαύρη και σκονισμένη. Θλίψη θεριεύει, σε γη χωρίς καρπό, ελπίδα στα αγκάθια. Παντρεύτηκε τη νιόχτιστη παρηγοριά θανάτου, της …
Διάβασε Περισσότερα
Στην άσφαλτο σ’ έριξε νεκρό, μολύβι σκλαβωμένο. Ελευθερία έψαχνε, φώλιασε στην καρδιά σου. Σου έκλεψε το χαμόγελο, σου έσβησε το μέλλον. Μέλλον γεμάτο …
Διάβασε Περισσότερα
Ήθελε ,ψυχή της νίκης ηττημένη, στης μοναξιάς τα φύλλα μαραμένη και στου ίσκιου τη μοναχή πνοή, να δώσει στον αέρα φονική πυγμή, μορφή τραγικής μομφής …
Διάβασε Περισσότερα
Δως μου πέτρα και φωτιά. Δως μου το χέρι που αψηφά, το πέλαγος του χρόνου Δως μου τα φίδια σταυρωτά, τους άγγελους δεμένους. Δώσε μου μνήμες και καρπο …
Διάβασε Περισσότερα