
Η εξομολόγηση (Νίκος Τσίντρος)
Έχτισα γύρω μου μια φυλακή,ένα κελί στ’ αστέρια.Στα μάτια μου έβαλα φωτιάκαι στη φωνή μου ...
Διάβασε Περισσότερα
Έχτισα γύρω μου μια φυλακή,ένα κελί στ’ αστέρια.Στα μάτια μου έβαλα φωτιάκαι στη φωνή μου ...
Διάβασε Περισσότερα
Κανένας,Το χρόνο δε μου χάρισετη χαραυγή στα μάτια.Κανένας δε μου χάρισεπαρθένο φως ,λουλούδι. Μόνος ,εζήτησα ...
Διάβασε Περισσότερα
Αγωνίστηκα για το τίποτα.Πάλεψα σκληρά γι αυτό.Τα όνειρα στερέψανεκι ο φόβος ξεψυχάει,στα σκοτεινά δωμάτιατης λέξης ...
Διάβασε Περισσότερα
-«Λάζαρε,γιατί αναιρείς το θάνατο,τη Θεία δίκη, νόμο;Τι να κάνω, πες μου εσύ.Μαύρος ανθός εφύτρωσεστα χέρια ...
Διάβασε Περισσότερα
Άγγελοι ήταν δεκατρείς,μοιράζανε τον κύκλο.Κι εσείς μόλις οχτώτους κλέψατε στον ύπνο. Την αρρώστια αρπάξατε,σαν χάρισμα ...
Διάβασε Περισσότερα
Ο άθλιος υποκριτής,προσμένει να καρφώσειτα όνειρα του δέντρουγια γευστικούς καρπούς,τα όνειρα του πράουγια ανατροπή,τυφλή δικαιοσύνη. ...
Διάβασε Περισσότερα
Εσύ, αόριστη αταξία,τάξη τη νύχτα έταξες,ασάλευτο ορθό πεπρωμένο.Ξέχασες στα σύννεφα αέρα σκλαβωμένο.Πνοή σ’ εμάς την ...
Διάβασε Περισσότερα
Μια και μόνο σκέψη,πλημμυρίζει με υπεροψία,το έρμαιο του ιλίγγουτων κίβδηλων θριάμβωντου λευκού έθνους. Δεν ξέρω ...
Διάβασε Περισσότερα
Ρόδα εφύτρωσανανάμεσασε σκέψεις γλιστερές,επικίνδυνες σαν μνήμα. Σκέψεις με λάσπη κόκκινη.Σκέψεις σαν λιοντάρια,αντίπαλες,σε διπλωμένα σάβανα της ...
Διάβασε Περισσότερα
Σάπια τα όνειρα ανθούνστο χρώμα του θανάτου.Κι’ αρρώστιες εύγλωττες, πικρέςτ’ αρχοντικά αγκαλιάζουν. Μελάνι, όνειρα, δουλειά,ψευτιά ...
Διάβασε Περισσότερα