
Η νεράιδα (Παπαδιαμαντόπουλος Ιωάννης)
Κάτω στὸν κάμπο, ἐκεῖ σιμὰ ‘ς τὸ γαλανὸ ποτάμι,Ὅπου στὴν ὄχθη του γλυκὰ σφυρίζει τὸ ...
Διάβασε Περισσότερα
Κάτω στὸν κάμπο, ἐκεῖ σιμὰ ‘ς τὸ γαλανὸ ποτάμι,Ὅπου στὴν ὄχθη του γλυκὰ σφυρίζει τὸ ...
Διάβασε Περισσότερα
Ελάχιστοι μας διαβάζουν,ελάχιστοι ξέρουν τη γλώσσα μας,μένουμε αδικαίωτοι κι αχειροκρότητοισ’ αυτή τη μακρινή γωνιά,όμως αντισταθμίζει ...
Διάβασε Περισσότερα
Αντισταθείτεσ’ αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκικαι λέει: καλά είμαι εδώ. Αντισταθείτε σ’ αυτόν που ...
Διάβασε Περισσότερα
Άγιε Γιώργη αφέντη μου κι ομορφοκαβαλάρηαρματωμένος με σπαθί και με χρυσό κοντάρι.Άγιος είσαι στη θωριά ...
Διάβασε Περισσότερα
Α’Ἤτανε νυχτιὰ πειὸ μαύρη ἀπὸ τὸν ᾍδη·βαρυχειμωνιὰ ἐπάγονε τὴ χώρα,χιόνι ἔπεφτε μέσ’ στὸ βαθὺ σκοτάδικαὶ ...
Διάβασε Περισσότερα
Θυμάσαι; σου είπα πως βραχύ θε να είναι τ’ όνειρο μας,βραχύ σαν νύχτιον όραμα που ...
Διάβασε Περισσότερα
Τα χελιδόνια τα πουλιάστ’ ανώφλια χτίζουν τη φωλιάκαι στη σκεπή την άσπρη,με χόρτο και με ...
Διάβασε Περισσότερα
Να κοιμάσαιμε τον ήλιο στο ένα μάτι και με το φεγγάρι στο άλλομ’ έναν έρωτα ...
Διάβασε Περισσότερα
Η φύση, όλα τα στοιχειά,τα θεία, του προστάζουν.Λύσσα Θεού η προσταγή,κατάρα στο κορμί του. Προστάτης ...
Διάβασε Περισσότερα
Της μάχης πλέει αχνός στη βραδιασμένη μέρα…Κι έξω απ’ τα τείχη η Αργείτισσα κι απ’ ...
Διάβασε Περισσότερα