Ἡ ὧρα εἶν’ αὐτὴ ποῦ ἀπὸ τοὺς κλώνους βγαίνει ὁ ψιλὸς τ’ ἀηδονιοῦ κελαϊδισμός, ποῦ εἰς κάθε του μιλιὰ μουρμουρισμένη φαίνεται ὁ πόθος τοῦ ἐραστῆ γλυκός …
Διάβασε Περισσότερα
Επάκουσόν μου, κόρη του Διός, του κατόχου της αιγίδος, Που σύ εξεπέμφθης από την γενέτειραν πηγήν Και από την υψηλοτέραν σειράν τών όντων ! Καρδιά αρρ …
Διάβασε Περισσότερα
“Η Δημοκρατία καταστρέφεται διότι καταχράστηκε το δικαίωμα της Ελευθερίας και της Ισότητας. Έμαθε στους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, τ …
Διάβασε Περισσότερα
Τὴν ἄνοιξη κατέβηκα πάλι στοὺς δρόμους· τὰ χελιδόνια γύρω στὸ καπέλο μου κι ἐγὼ τυφλὸς ποὺ ἀκούει πηγαίνοντας φωνὲς ἀπ’ τὶς μικρές του ἀγάπες. Κοντὰ σ …
Διάβασε Περισσότερα
Νιώθε φρίκη, ανόητε άνθρωπε, σαν βλέπεις την ισότητα στα πάντα. Σαν βλέπεις τον ιδρώτα για νερό, το έλεος σαν λύση και δικαίωμα ζωής. Νιώθε φρίκη, σαν …
Διάβασε Περισσότερα
Αχ! η καρδιά σου μάνα μου, τι δάκρυ κουβαλάει. Τι πόνο, τι χαμόγελο, τι φλόγα πικραμένη. Αχ! η καρδιά σου μάνα μου, τι λόγια έχει να κρύψει. Τι πόνο, …
Διάβασε Περισσότερα
Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική. το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου… Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου… Εκεί σπάροι και πέρκε …
Διάβασε Περισσότερα
Ω ενθύμηση, το πνεύμα μου σαν Ερινύα που ακολουθείς, ίσκιε ενός ίσκιου, μάταια που γυρεύει τη γαλήνη· εχθρέ της ησυχίας μου φθονερέ, κι αν φαίνομαι απ …
Διάβασε Περισσότερα
“Τ’ όνειρο του παιδιού είναι η ειρήνη Τ’ όνειρο της μάνας είναι η ειρήνη Τα λόγια της αγάπης κάτω απ’ τα δέντρα είναι η ειρήνη Ο πατέρας που γυρνάει τ …
Διάβασε ΠερισσότεραMπορείτε να γράψετε, κύριε αστυνομικέ, ότι πατρίδα μου εμένα είναι ο φίλος μου ο Σάκης Mανουηλίδης που σκοτώθηκε στα βουνά της Aλβανίας ο συμμαθητής μ …
Διάβασε Περισσότερα
Τι είναι λοιπόν η μνήμη;- Κάτοπτρον του παρελθόντος, άψυχος εικών και κρύα φίλου μας αποθανόντος ίνα προκαλή το δάκρυ εις το ξηρανθέν μας όμμα, λίμν’ …
Διάβασε Περισσότερα
Μὲς τὸ γοργὸ πλεούμενο, ’ποῦ τὰ νερά σου τρέχει, Τώρα ’ποῦ ἡ ξάστερη βραδειὰ κἀμμία πνοὴ δὲν ἔχει, Νά ’ξερες, θάλασσα καλή, μὲ πόση τρικυμία Χτυπάει ψ …
Διάβασε ΠερισσότεραΕἶχε νυχτώσῃ – τ’ οὐρανοῦ βαθύτατη μαυρίλα τὴ χλόη τοῦ κάμπου ἐσκέπαζε καὶ τοῦ βουνοῦ τὰ φύλλα· μαυρολογοῦσαν τὰ νερὰ κ’ οἱ βράχοι τῆς θαλάσσης· ἄστρο …
Διάβασε ΠερισσότεραἘγὼ μονάχος ἔφταιξα· μόνον ἐμένα κόψε! Πόσο εἶναι, Μάνθο, ἡ δύναμη τῆς προσευχῆς μεγάλη! Ὡς ἀπὸ μία ‘ς ἄλλη μεριά, καὶ πάλε ξάφνου ‘ς ἄλλη περνάει κἀν …
Διάβασε Περισσότερα
Τούτη τη νύχτα της σιγής και της απελπισίας μέσα στους κύκλους τους σφιχτούς της φυλακής, μόνο τα μάτια σου είναι δρόμος, μόνο τα μάτια σου, μόνο τα μ …
Διάβασε Περισσότερα
Σ’ αυτό το βράχο του γιαλού που στέκει πέρα σιωπηλός που τονε δέρνουν οι καιροί κι ο πόντος μ’ αρμονέρια εχτές σταυρώσαν το Χριστό -Κάποιο παιδί Μυτιλ …
Διάβασε Περισσότερα
Αἴσωπος ὁ μυθογράφος, ἀγνοῶ τὶς ἡ αἰτία εἰς τὴν ἀλεποῦ νὰ δίδῃ συνειθίζει τὰ πρωτεῖα ὡς πρὸς τὴν κατεργαρίαν καὶ τοῦ νοῦ τὴν πονηρίαν. Μήπως τάχα καὶ …
Διάβασε Περισσότερα
-“Πούθ’ η αλλώτικη», έλεγες, «η θλίψη αυτή σε πιάνει, που λούζει σα τη θάλασσα το βράχο το γυμνό”; ‘Αμα η καρδιά μας μια φορά το τρύγημά της κάνει, κα …
Διάβασε Περισσότερα
Σε κλαίει λαός πάντα χλωρό να σειέται το χορτάρι στον τόπο που σε πλάγιασε το βόλι, ω παλικάρι Πανάλαφρος ο ύπνος σου τ’ Απρίλη τα πουλιά σαν του σπιτ …
Διάβασε Περισσότερα
Καρδιά μου και χαμόγελο μου, Μη! Μη το πνεύμα σου χαρίσεις στο σκοτάδι. Και μου κλέψεις τη φωτιά. Τη λάβα της ζωής μου… Νίκος Τσίντρος Aubrey Beardsle …
Διάβασε Περισσότερα
Είναι μιαν ώρα, μια στιγμή, που με κυκλώνουνε οι λυγμοί, και πάω να κλάψω δυνατά, να λυτρωθώ απ΄ τα βάσανα, σ΄ αυτή την όμορφη βραδιά, να κλάψω για όλ …
Διάβασε Περισσότερα
Κάπου στραφτεί κάπου βροντά, κάπου χαλάζιν ρίβκει, κάπου Θεός εθέλησεν μιαν χώραν ν’αναύρη. Μήτε στραφτεί μήτε βροντά, μήτε χαλάζιν ρίβκει, μήτε Θεός …
Διάβασε Περισσότερα
Μονάχα ἕνα σκυλὶ κι ἐγὼ κοιτάζαμε. Τὸ ποτάμι νὰ φεύγει ὅπως ὁ πεθαμένος γύρω γονατισμένα τὰ βουνὰ ἐκεῖνο τὸ κουρέλι μαῦρο ἀνεμίζοντας στὰ σύρματα καὶ …
Διάβασε Περισσότερα
Άκουσα στα χαλάσματα, φωνές, λυγμούς, κατάρες. Μάνας που μόλις έχασε, για πάντα το παιδί της. Έθαβε τα όνειρα, που είχε για τον γιο της. Έθαβε τον κόσ …
Διάβασε Περισσότερα
Θωρῶ ἑνὸς κόσμου, ποὺ λάμπει γύρω μου τ’ ἄπειρα κάλλη, τὴν πλούσιαν ἄνοιξη, κι ἑνὸς μεγάλου κόσμου τὴν ὕπαρξη γρικῶ στὰ στήθη μου. Χρώματα, κρίνα, λάμ …
Διάβασε Περισσότερα
Άλλοτε, ήμουν περήφανη Αγάπη και μπροστά σου. Ήσουν καλή. κι’ αν ήσουνα δύστροπη, περνούσα κρατώντας μόνο το άφωνο και τρομαγμένο «στάσου». Κ’ ήμουν π …
Διάβασε Περισσότερα
Τον άγγελον κοιμώμενον, ω μήτερ, μη εγγίζης, αλλ’ άφες το να κοιμηθή στιγμάς χρυσής γαλήνης. Αχ! πόσον ανεκτίμητος η ώρα, δεν γνωρίζεις, όταν κοιμάται …
Διάβασε Περισσότερα
Άβουλος μη σταθείς στιγμή μπρος στης ζωής τη στράτα κι είν’ όμορφα τα γηρατειά κι είναι γλυκά τα νιάτα. Χιλιόγλωσση είν’ η προσευχή κι έχει απ’ τα χρό …
Διάβασε Περισσότερα
Δὲν εἶναι ἀλήθεια, ὡς ἄκουσα χίλιαις φοραὶς νὰ ποῦνε, ποῦ τὰ γλυκόφωνα πουλιά, σὰ νέα θὰ κάμουνε φτερά, καθόλου δὲ λαλοῦνε. Τὴν ὥρα, φίλε, πὤπασχες, ἐ …
Διάβασε Περισσότερα
Μαύρος καπνός στις φλέβες μου, στρώμα φωτιάς στα μάτια. Το σώμα μου γέμισε νεκρά, δάκρυα ντροπής, σημάδια. Είναι η καρδιά μου ποταμός, οργής και υπερη …
Διάβασε Περισσότερα
Το Εριντάν ορθόπλωρον όργωνε το γαλάζιο κάμπο τον ανθισμένο αφρόκρινα κι αν ήταν το ταξίδι μας, ταξίδι σκλάβων ή όχι, δε μ` ένοιαζε, δεν τόκρινα. Στην …
Διάβασε Περισσότερα
Σὺ μὲ τὸ πνεῦμά σου τὸ μυστηριακό, ὦ Γῆ μητέρα, μ’ ἔχεις ποτισμένο. Αὐτὸ τὸ πνεῦμα σου παντοῦ εἶναι σκορπισμένο. Τὸ αἰσθάνομαι καὶ τ’ ἀγροικῶ νὰ πνέῃ …
Διάβασε Περισσότερα
H A΄ MOIPA Xιτώνα εχάρηκα να υφάνω από λινάρι, χρυσό τον Ήλιο μου ιστορώντας καβαλάρη. Στην άλλη του όψη η Πούλια κρούει τον Aπρίλη, ως παν τ’ αρνιά σ …
Διάβασε ΠερισσότεραΕίκοσι χρόνια τον στρατώνα εγνώρισα και δάφνας έδρεψα στης μάχης το πεδίον (Κωνσταντινούπολιν, Απείρανθον, Χαλκιδικήν) Πλην ν’ αηδιάσαν κι αι μάχαι κα …
Διάβασε Περισσότερα
Ποιὰν ἄβυσσο στὰ μαῦρα σωθικά μου ὁ δόλιος κλειῶ σύ, κόρη μου, δὲν ξέρεις, μονάχ’ ἀκοῦς τὰ τόσα βάσανά μου καὶ μὲ κοιτᾶς μὲ πόνο κι ὑποφέρεις. Πότε πο …
Διάβασε Περισσότερα
VII 217.ΑΣΚΛΗΠΙΑΔΟΥ Ἀρχεάνασσαν ἔχω, τάν ἐκ Κολοφῶνος ἑταίραν, ἇς καὶ ἐπὶ ῥυτίδων ὁ γλυκὺς ἕζετ’ Ἔρως. ἆ νέον ἥβης ἄνθος ἀποδρέψαντες ἐρασταὶ πρωτοβόλ …
Διάβασε ΠερισσότεραΣε κάθε εποχή, από τα αρχαία χρόνια έως τη σύγχρονη κοινωνία της πληροφορίας, η γλώσσα αποτελεί τον θεμέλιο λίθο του πολιτισμού. Δεν είναι απλώς ένα μ …
Διάβασε Περισσότερα
Κάστρο ‘ς τὰ χρόνια τὰ παληὰ ψηλό, καμαρωμένο μακρυὰ ‘ς τοὺς κάμπους φάνταζεν ὣς τ’ ἀκρογιάλι πέρα· μὲ περιβόλια ὁλόγυρα ἦταν στεφανωμένο, ὅπου ἄμετρ’ …
Διάβασε Περισσότερα
Όταν πια θα ‘μαι κουρασμένη εδώ να ζω μόνη και ξένη χρόνους αβίωτους, θα πάω να δω τη χώρα που ‘ναι οι ποιητές και καρτερούνε με το βιβλίο τους. Φρανσ …
Διάβασε Περισσότερα
Μου το ‘χες τάχα μυστικό τόσον καιρόν, ω Φύση, ότι το δείλι εστάλαξε μες στην ψυχή μου απόψε; Όχι, η ζωή μου εγώ καρπός δε θέλω να κυλήσει, ρόδο όλο λ …
Διάβασε Περισσότερα
᾽Εσένα, τὸν κιθαριστὴ τὸν κοσμοξακουσμένο θὰ ψάλω τοῦ τρανοῦ Διός, ᾽Εσένα τὸ βλαστάρι, τὰ λόγια Σου τ’ ἀθάνατα θὰ τραγουδήσω ἐκεῖνα, ποὺ φανερώνεις, ὦ …
Διάβασε Περισσότερα
Δέντρα φωτιάς υψώθηκαν αγκάλιασαν τους τοίχους κι έσβησαν με κάρβουνο το όνομα τεσσάρων. Όνειρα σβηστήκανε χαράχτηκαν στο χώμα και θάφτηκαν με τους κα …
Διάβασε Περισσότερα
Φύλλα δέντρου Φτερὰ πουλιοῦ Ἄνεμος Ἔπειτα θάλασσα Κύματα Χρόνος γαλάζιος Ὁρίζοντες παντοῦ Καὶ μπροστά μας Ὁ οὐρανός Painting Evening Cloud-1915Tom-Tho …
Διάβασε Περισσότερα
ΠΡΑΞΙΣ ΠΡΩΤΗ ΣΚΗΝΗ ΠΡΩΤΗ (3). Πλατεία. (Εισέρχονται ο ΣΑΜΨΩΝ και ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ φέροντες ξίφη και ασπίδας). ΣΑΜΨΩΝ Γρηγόρη, μα την πίστιν μου ούτ’ εγώ τρώ …
Διάβασε Περισσότερα
ΠΡΑΞΙΣ ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΚΗΝΗ ΠΡΩΤΗ. Πλατεία παρά τον κήπον του Καπουλέτου. ΡΩΜΑΙΟΣ, εισερχόμενος. Ω! η καρδιά μου είν’ εδώ. Κ’ εγώ εδώ θα μείνω. Κυλήσου, ζύμη …
Διάβασε Περισσότερα
ΠΡΑΞΙΣ ΤΡΙΤΗ. ΣΚΗΝΉ ΠΡΩΤΗ. Πλατεία. (Εισέρχονται ο ΜΕΡΚΟΥΤΙΟΣ και ΥΠΗΡΕΤΗΣ) ΜΠΕΜΒΟΛΙΟΣ Καλλίτερα να φεύγωμεν, καλέ Μερκούτιέ μου· καίει ο ήλιος, κ’ εδ …
Διάβασε Περισσότερα
ΠΡΑΞΙΣ ΤΕΤΑΡΤΗ. ΣΚΗΝΗ ΠΡΩΤΗ. Το κελλίον του πάτερ Λαυρεντίου. (Εισέρχονται ο πάτερ Λαυρέντιος και ο Πάρης). ΛΑΥΡΕΝΤΙΟΣ Την πέμπτην; Μάλλον γρήγορα μου …
Διάβασε Περισσότερα
ΠΡΑΞΙΣ ΠΕΜΠΤΗ. ΣΚΗΝΗ ΠΡΩΤΗ. Οδός εις Μάντουαν. (Εισέρχεται ο ΡΩΜΑΙΟΣ). ΡΩΜΑΙΟΣ Εάν του Ύπνου ημπορώ το ‘μάτι να πιστεύσω, τα όνειρά μου είδησιν χαροπο …
Διάβασε Περισσότερα
Σε σένα, την υπέρμαχο στρατηγό, τον επινίκιο ύμνο ως ευχαριστεία για τη σωτηρία μου από τα δεινά εγώ η πόλη σου σου προσφέρω, Θεοτόκε. Αλλά εσύ που η …
Διάβασε Περισσότερα
Τὸ προσταχθὲν μυστικῶς λαβὼν ἐν γνώσει, ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ Ἰωσὴφ σπουδῇ ἐπέστη, ὁ ἀσώματος λέγων τῇ Ἀπειρογάμω• ὁ κλίνας ἐν καταβάσει τοὺς οὐρανούς, χωρε …
Διάβασε Περισσότερα
Πάνω σε πτώματα πατώ, στον άνεμο ουρλιάζω. Φωνή ανθρώπου γεύομαι, τα δάκρυα του σφάζω. Σφάζω του πόνου τα φτερά στη λογική του τρόμου. Σφάζω τα όνειρα …
Διάβασε Περισσότερα
Αίμα, προσμένει στης γης τα σφάγια, χίλιοι ναοί. Σμύρνα στολίζει την κεφαλήν, το σώμα , καθώς χορεύει ανέμελος, στης Ελευθερίας αρετή. Άγρια ,φρικτή , …
Διάβασε Περισσότερα
Η μοίρα σου πάντα σκληρή, μα εσύ τη δυστυχία περιφρονείς, αναγελάς, μέσα στη θύελλα τέρπεσαι, μέσα στην τρικυμία τη λύρα κρούεις, αντιπερνάς. Ποιητή, …
Διάβασε Περισσότερα
300, θα σε σώσουν; 300, σκέφτεσαι και τίποτα. Υπολογίζεις, προσπαθείς – μια όμορφη εικόνα. Μια όμορφη εικόνα σε διακόπτει. Χάνεις τη συγκέντρωση, χάνε …
Διάβασε Περισσότερα
Σ ύγχυση, διάθεση για τόσα πολλά! Κ ενό, αδιέξοδη επικοινωνία. Ο υτοπία, μόνο αυτή τελικά. Τ ρόμος, η πραγματική μας ιστορία! Α υτονόητα, φαντάζουν στ …
Διάβασε Περισσότερα
Ελένη, Μαρία, ίσως Φωτεινή, λες να ‘ναι πάλι Γεωργία; Παιχνίδια που παίζει η ζωή, δεν είναι φάρσα, αστείο, ειρωνεία! Ονόματα, άτομα, καταστάσεις ξυπνά …
Διάβασε Περισσότερα
Cusco capital of the Inca Empire …
Διάβασε Περισσότερα
Άγιος, άγιος, άγιος, Κύριος Σαβαώθ, πλήρης ο ουρανός και η γη της δόξης σου. Ωσαννά! ο εν τοις υψιστοις. Χώνω τα χέρια μου στις τσέπες και κοιτώ τον ο …
Διάβασε Περισσότερα
Υπάρχουν λέξεις άτρωτες, λέξεις γεμάτες αίμα, σαν τις γευτεί το στόμα σου αλλάζουν τη ζωή σου. Λέξεις που τρων τα σωθικά, χαράζουν στο μυαλό σου, δρόμ …
Διάβασε Περισσότερα
Δεν ωφελεί να καρτεράς όρθιος στη πόρτα του σπιτιού και με τα μάτια στους νεκρούς τους δρόμους στυλωμένα. Αν είναι να ‘ρθει, θε να ‘ρθεί, δίχως να νιώ …
Διάβασε Περισσότερα
Δέ λογαριάζω οὐδέ ψηφῶ κανένα τῶν ἀνθρώπων ἐγὼ για τάχος τῶν ποδιῶν ἢ δυναμιοχεριὰ κι ἂν ἔχη τήν κορμοστασιά καὶ τὴ γροθιὰ Κυκλώπων, μὰ κι ἂν νικάη στ …
Διάβασε Περισσότερα
Μέσα στους τάφους κατοικώ, μόνο οι νεκροί μ’ ακούνε, εχθρός πάντα θανάσιμος θα μείνω του εαυτού μου, οι ανίδεοι και οι αχάριστοι τη δάφνη μου κρατούνε …
Διάβασε Περισσότερα
Κι ἤθελε ἀκόμη πολὺ φῶς νὰ ξημερώσει. Ὅμως ἐγὼ Δὲν παραδέχτηκα τὴν ἧττα. Ἔβλεπα τώρα Πόσα κρυμμένα τιμαλφῆ ἔπρεπε νὰ σώσω Πόσες φωλιὲς νεροῦ νὰ συντηρ …
Διάβασε Περισσότερα
Όλα τα λάφια που βοσκούν όλα δροσολογιούνται Και μια λαφίνα ταπεινή δεν πάει μαζί με τ’ άλλα Μόνο στ’ απόσκια περπατεί, τ’ απόζερβα αγναντεύει Κι όπου …
Διάβασε Περισσότερα
Χτες άρχισα να μαθαίνω να μιλάω. Σήμερα μαθαίνω να σωπαίνω. Αύριο θα πάψω να μαθαίνω. Painting : James Paterson -Winter-sunshine-1889. …
Διάβασε Περισσότερα
Ἕνας βράχος στὰ βουνὰ συλλογιέται μοναχός του. Ἕνα ρυάκι ποῦ περνᾷ κἄτι τραγουδάει ἐμπρός του. Μία ἀνεμώνη, ποῦ ἀνθεῖ εἰς τὸν βράχο στηριγμένη, νὰ νοή …
Διάβασε Περισσότερα
Aι Ευχαί Tης θαλάσσης καλήτερα φουσκωμένα τα κύματα ‘να πνίξουν την πατρίδα μου ωσάν απελπισμένην, έρημον βάρκαν. ‘Σ την στεριάν, ‘σ τα νησία καλήτερα …
Διάβασε Περισσότερα
Στην κουφάλα σου εφώλιασε μελίσσι, γέρικη ελιά, που γέρνεις με τη λίγη πρασινάδα που ακόμα σε τυλίγει σα νάθελε να σε νεκροστολίσει. Και το κάθε πουλά …
Διάβασε Περισσότερα
ΟΙ ΚΑΛΟΓΕΡΟΙ Είμαστ’ οι άνεργοι και οι άχαροι, και της ζωής είμαστ’ εμείς οι καταλαλητάδες, για να πατάμε και να σβήνουμε είμαστε τα ωραία και τ’ αληθ …
Διάβασε Περισσότερα
Είκοσι χρόνια τον στρατώνα εγνώρισα και δάφνας έδρεψα στης μάχης το πεδίον (Κωνσταντινούπολιν, Απείρανθον, Χαλκιδικήν) Πλην ν’ αηδιάσαν κι αι μάχαι κα …
Διάβασε Περισσότερα
Η αγάπη μου σηκώθηκε γύρω σου Καθώς παραπετάσματα φωτιάς, Καθώς όρθιο κύμα θαλάσσης… Τρομάζεις και τρέμεις, Με τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος, Και το …
Διάβασε Περισσότερα
Στον κήπο απόψε μου μιλεί μια νέα μελαγχολία. Βυθίζει κάποια μυγδαλιά τον ανθοχαμόγελό της στου βάλτου το θολό νερό. Και η θύμηση τής νιότης παλεύει τ …
Διάβασε Περισσότερα
Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο. Καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο. Το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή. Ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η επιστ …
Διάβασε Περισσότερα
“Η Δημοκρατία καταστρέφεται διότι καταχράστηκε το δικαίωμα της Ελευθερίας και της Ισότητας. Έμαθε στους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, τ …
Διάβασε Περισσότερα
Αχ άθλιες μάνες ,άθλιων αρχηγών, πως απ’ τα σπλάχνα μου ένας φόβος πικρός με κάνει και χλομιάζω? Ευριπίδης «Ικέτιδες» Bust of Euripides. Marble, Roman …
Διάβασε Περισσότερα
Ἡ ἔκτασις τοῦ ἁχανοῦς Αἰγαίου ἐκοιμᾶτο, κ’ ἔβλεπες δύο οὐρανούς· ὁ εἷς ἦν ἄνω κυανοῦς, γλαυκὸς ὁ ἄλλος κάτω. Αἱ διαλείπουσαι πνοαὶ τοῦ ἔαρος ἐφύσων ἀμ …
Διάβασε Περισσότερα
Πάει το φεγγάρι, Η Πούλια σβει στον ουρανό, Περνάν οι ώρες..κι αχ εγώ Μονάχη πλαγιασμένη Μετάφραση Αλέξανδρου Πάλλη Saphhos poem Papyrus from 3 cent.- …
Διάβασε Περισσότερα
Ω δέντρα, που αργοσέρνετε την κορυφή στο χώμα, που η μαύρη θλίψη σάς λυγάει ―αλλοίμονον― ακόμα, σα νεκροθάφτες μοιάζετε που σκύβετε του κάκου να θάψετ …
Διάβασε Περισσότερα
Πόσο δυνατοί είμαστε ‘μεις οι νικημένοι, όταν κοιτάζουμε κατάματα τον ήλιο κι αυτός δε μας τυφλώνει, όταν προσμένουμε να πέσει έν’ αστέρι, για ν’ ακου …
Διάβασε Περισσότερα
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν’ αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο. Θα βγεις στους δρόμους , θα φωνάξεις τα χείλη σ …
Διάβασε Περισσότερα
Από τα φύλλα πέφτανε δροσιάς μαργαριτάρια Στον κήπο που καθόμαστε και που την ευλογούσε Μια αχτίδα,που στα ανθόσπαρτα ξεψύχαε χορτάρια Σερνότανε στα π …
Διάβασε Περισσότερα
Κάτω στὸν κάμπο, ἐκεῖ σιμὰ ‘ς τὸ γαλανὸ ποτάμι, Ὅπου στὴν ὄχθη του γλυκὰ σφυρίζει τὸ καλάμι, Στὰ χόρτα τἀνθοστόλιστα μιὰ μέρα τοῦ Μαρτιοῦ, ᾙ νηὲς κ’ ο …
Διάβασε Περισσότερα
Ελάχιστοι μας διαβάζουν, ελάχιστοι ξέρουν τη γλώσσα μας, μένουμε αδικαίωτοι κι αχειροκρότητοι σ’ αυτή τη μακρινή γωνιά, όμως αντισταθμίζει που γράφουμ …
Διάβασε Περισσότερα
Αντισταθείτε σ’ αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι και λέει: καλά είμαι εδώ. Αντισταθείτε σ’ αυτόν που γύρισε πάλι στο σπίτι και λέει: Δόξα σοι ο Θεός …
Διάβασε Περισσότερα
Άγιε Γιώργη αφέντη μου κι ομορφοκαβαλάρη αρματωμένος με σπαθί και με χρυσό κοντάρι. Άγιος είσαι στη θωριά κι άγγελος στη νεότη παρακαλώ βοήθα με, Άγιε …
Διάβασε Περισσότερα
Α’ Ἤτανε νυχτιὰ πειὸ μαύρη ἀπὸ τὸν ᾍδη· βαρυχειμωνιὰ ἐπάγονε τὴ χώρα, χιόνι ἔπεφτε μέσ’ στὸ βαθὺ σκοτάδι καὶ μεσάνυχτα ἐσήμανεν ἡ ὥρα… Ἐβασίλευε σὰν χ …
Διάβασε Περισσότερα
Θυμάσαι; σου είπα πως βραχύ θε να είναι τ’ όνειρο μας, βραχύ σαν νύχτιον όραμα που η χαραυγή αφανίζει και μου είπες: Όχι, τ’ όνειρο θα μείνει στο πλευ …
Διάβασε Περισσότερα
Τα χελιδόνια τα πουλιά στ’ ανώφλια χτίζουν τη φωλιά και στη σκεπή την άσπρη, με χόρτο και με λάσπη. Μέσα από μούσκουλην ογρή συνάζει ο σπίνος ό,τι βρε …
Διάβασε Περισσότερα
Να κοιμάσαι με τον ήλιο στο ένα μάτι και με το φεγγάρι στο άλλο μ’ έναν έρωτα στο στόμα κι ένα ωραίο πουλί μέσ’ στα μαλλιά στολισμένη σαν τους κάμπους …
Διάβασε Περισσότερα
Η φύση, όλα τα στοιχειά, τα θεία, του προστάζουν. Λύσσα Θεού η προσταγή, κατάρα στο κορμί του. Προστάτης του Δία ο νεκρός και του νερού ο ήλιος. Προστ …
Διάβασε Περισσότερα
Της μάχης πλέει αχνός στη βραδιασμένη μέρα… Κι έξω απ’ τα τείχη η Αργείτισσα κι απ’ τα παλάτια μακριά – πάει προς το κόκκινο ποτάμι πέρα πατώντας ξαπλ …
Διάβασε Περισσότερα
Tο σπάνιο μπλάβο ρόδο που μπροστά σου Στην ερμιά, μες στ’ αγκάθια του κλεισμένο Tο είδες, φαινότουν να σου λέει: «Προσμένω T’ άσπρο σου χέρι να με κόψ …
Διάβασε Περισσότερα
O κόσμος είναι πλανερό μαγνάδι Kεντισμένο με ρόδα και με βάγια, M’ ήλιους και μ’ άστρα, που το απλόν’ η Maya Aπάνου ‘ς της Aλήθειας το σκοτάδι.― Σ’ αγ …
Διάβασε Περισσότερα