ΕΝΑΣ ΧΩΡΟΣ ΟΠΟΥ Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ΒΡΙΣΚΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΧΑΡΑΞΑΝ ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΣΤΟΧΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

Ο Όρκος (Γεράσιμος Μαρκοράς) α μέρος
Μὲς τὸ γοργὸ πλεούμενο, ’ποῦ τὰ νερά σου τρέχει,Τώρα ’ποῦ ἡ ξάστερη βραδειὰ κἀμμία πνοὴ …
Διάβασε ΠερισσότεραΟ Όρκος (Γεράσιμος Μαρκοράς) β
Εἶχε νυχτώσῃ – τ’ οὐρανοῦ βαθύτατη μαυρίλατὴ χλόη τοῦ κάμπου ἐσκέπαζε καὶ τοῦ βουνοῦ τὰ …
Διάβασε ΠερισσότεραΟ Όρκος (Γεράσιμος Μαρκοράς) γ
Ἐγὼ μονάχος ἔφταιξα· μόνον ἐμένα κόψε!Πόσο εἶναι, Μάνθο, ἡ δύναμη τῆς προσευχῆς μεγάλη!Ὡς ἀπὸ μία …
Διάβασε ΠερισσότεραΜόνο τα μάτια σου (Πάνος Θασίτης)
Τούτη τη νύχτα της σιγής και της απελπισίαςμέσα στους κύκλους τους σφιχτούς της φυλακής,μόνο τα …
Διάβασε ΠερισσότεραΜακρονησιώτικο μοιρολόι (Θέμης Γαλανός)
Σ’ αυτό το βράχο του γιαλούπου στέκει πέρα σιωπηλόςπου τονε δέρνουν οι καιροίκι ο πόντος …
Διάβασε ΠερισσότεραΈτερος μύθος (Ιωάννης Καρασούτσας)
Αἴσωπος ὁ μυθογράφος, ἀγνοῶ τὶς ἡ αἰτίαεἰς τὴν ἀλεποῦ νὰ δίδῃ συνειθίζει τὰ πρωτεῖαὡς πρὸς …
Διάβασε ΠερισσότεραSemper Eadem (Baudelaire Charles Pierre Σαρλ Μπωντλαίρ)Μετάφραση Οδυσσέας Ελύτης
-“Πούθ’ η αλλώτικη», έλεγες, «η θλίψη αυτή σε πιάνει,που λούζει σα τη θάλασσα το βράχο …
Διάβασε ΠερισσότεραΣε κλαίει λαός (Κωστής Παλαμάς)
Σε κλαίει λαός πάντα χλωρόνα σειέται το χορτάριστον τόπο που σε πλάγιασετο βόλι, ω παλικάρι …
Διάβασε ΠερισσότεραΣτα σκοτεινά δωμάτια τρέμει η φωνή μου (Νικόλαος Τσίντρος)
Καρδιά μου και χαμόγελο μου, Μη! Μη το πνεύμα σου χαρίσεις στο σκοτάδι. Και μου …
Διάβασε ΠερισσότεραΣχετικά
Η σελίδα είναι ένα συνοθύλευμα ιδεών,χρωμάτων και λογοτεχνικής σκέψης.
Είναι μία σταγόνα πρωινής φθινοπωρινής δροσιάς.
Ένας ήχος ανθρώπινης πνοής.
Μία ζεστή αγκαλιά.
Μια λέξη.







